Bir süre önceki anımda Leverkusen maçına gitmekten vazgeçince köpeklerin saldırdığını yazmıştım. Bu sefer Adana'ya, biraz da mücbir sebeplerden dolayı gitmekten vazgeçtim. Yine cezamı gördüm. ODTÜ'de basket oynarken potadan seken bir top sol el baş parmağımı kırdı. Hayatımın ilk kırık tecrübesini de yaşamış oldum. Çok can acıtıcı bir durummuş. Bir de hastanede o an, çelik atel denen aslında bir tarafında çelik olan suntanın bulunmaması ayrı bir skandaldı. O elle pazar günü açık medikalci aradım.
Ama yine de Allah'a şükür. Bırakın daha kötüsünü, sağ baş parmağım bile olsa beni bitirirdi. Yıllar önce okuduğum bir makale insanoğlunun gelişmesinde baş parmağın öneminden bahsediyordu. Doğruymuş. Baş parmak olmadan insan en basit hareketlerde bile çok zorlanıyor. Bir de hastanede çok daha büyük kırıklardan dolayı kalan yaşlı insanlar gördüm. Allah'a, kendi halimden dolayı şükrettim.
Herkese sağlıklı günler dilerim.
Not: Yukardaki fotoğraf dünyada çekilen ilk röntgene aitmiş.
Bu haftasonu Efes Pilsen BJK CT ile karşılaşacak. Bu fotoğrafı, merakla beklediğim Kerem Tunçeri - Mire Chatman eşleşmesi ile ilgili kullanmayı planlıyordum. O maç geldi. Ama Chatman'ın gideceği aklıma gelmemişti.
Preston Sumpert ve şimdi Maccabi forması giyen David Bluthental 2006-07 sezonunda Climamio Bologna'da (yani bildiğimiz adıyla Teamsystem Bologna'da) takım arkadaşıydılar. Rakocevic fotoğraftaki gibi bu akşam da içeri daldığında karşısında Bluthental'i bulabilir. Burda sanki pozisyonu yakalamış, sayıyı bulacak gibi görünüyor. Ama ayakları artık o günlerdeki gibi hızlı değil. Aynı penetre şimdi olsa turnike fırsatı olur mu, olsa da çemberden sokabilir mi emin değilim. Shumpert da kenardan bakıyor. Bu akşam o Bluthental'in değil, Rakocevic'in tarafında olacak.
Fotoğraf Efes Pilsen'in Maccabi'yi yendiği son maçtan. Bu pozisyonu çok iyi hatırlıyorum. Domercant, Parker'a pas arası yapmıştı. Şimdi NBA'de sürten Parker, hakem Brazauskas'a faul vermedi diye isyan ediyor. Sonra depar atıp Domercant'e yetişmeye çalışacak ama yeterli değil. Domercant smaçla bitiriyor pozisyonu. Tribünlerdeki coşku da dikkate değer. Domercant henüz orta sahada olmasına rağmen eller havada...
İşim yüzünden gidemedim Adana'ya. Gidiş biletim yandı. Dönüşü açık bilete çevirdim. Tarsus'taki arkadaşlarıma kazık atmış gibi oldum. Onlar işini bana göre ayarlamıştı. Daha önemlisi resmen hasretini çektiğim Adana kebabı da yiyemeyeceğim. Efesliler.org pankartını da getirtmiştim. Muhtemelen bugünkü Banvit maçını bile izleyemeyeceğim. Bunun hıncını almak için yarın Odtü'de en az 3 saat basket oynamayı planlıyorum..
